اری ...!آ تنهایی غم انگیزترین کلمه ایست که لحظه به لحظه عمرم را بااوسپری کردم
درتمام شب ،چراغی نیست وماه دروسعت بی انتهای آسمان خویش تنهاست
وقلب من نیزچون شبهای بی ستاره تنهاترین تنهاست
دراین شبهای غم انگیز تنهایی وبی قراری که من باماه این مونس وناظرشب زنده داری های خویش ،
نجواهادارم...!
کجاست آن اهل دلی که شبی را بادل سوخته مابه صبح رساند
وبزم وشادی رابه یکباره باتمام حلاوت وشیرینی به وجودم سرازیرکند
تاآسمان خزان زده نفسهایم رابه دشتی ازشقایقهای همیشه بهارگره زند

نظرات شما عزیزان:
|